13 Haziran 2010, Pazar
saat: 01:51
Şimdi uyumaya gidiyorum, gözümü açtığımda yorucu bir hafta başlıyor olacak. İki haftadır, hafta "pazar" gününden başlıyor.
Yorucu bir hafta daha.
Son bir hafta daha...
Bedenin ve ruhun son demleri...
Yarışın sonu gelirde son bi depar atarsın ya, sakladığın son nefesi harcarsın, ciğerlerin yanar, nefes alamaz duruma gelirsin.
Dokuz aylık emek boşuna gitmesin. Onca fırtınalardan geçtik, gemileri limana yanaştırdık, son gemiyide limana yanaştıralım. Yüzümüzün akıyla son işleride teslim edelim.
Sen boynumuzu eğdirme, dokuz aydır gece gündüz demeden, dinlenme nedir bilmeden, açlıktan karnımız midemize yapıştığı halde çalıştığımız zamanları da unutmadan, güç ver, sabır ver...
Bilirsin senden bişeyler isteyemem. Yüzüm yoktur. "Herşeyin hayırlısını" ver derim...
Herkesin hayalleri bu son haftaya bağlı. Kimisi yeni evine tanışıyor, kimisi ailesi daha rahat yaşasın diye didinip duruyor. Anneme alamadığım "Anneler günü" hediyesini almak istiyorum.
hepsinden önemlisi, verdiğimiz sözler...
Sen yüzümüzü kara çıkartma Allah'ım...
Amin...
