20 Haziran 2010, Pazar
saat: 14:04
if you feel that everybody is stranger, you are the strangest or if you are stranger, everybody is strange.
kıçımdan motto uydurdum.
yersen...
saat: 14:20
kibir ne acayip bi bok. sinsi gibi ele geçiriveriyor seni. hiçbi şeyi beğenmez oluyosun sanki kendin pek bi bokmuşsun gibi, böyle bi elitizm, bi üstten bakmalar falan ama sorsalar senden alçakgönüllüsü de yok hani.
dün akşam bütün haftanın iş gerilimi üzerine ve akşam trafiğinde esenler-beylikdüzü-fatih ekseninde yaptığım 2 saatlik yorucu yolculuğun üzerine kapımın önüne park etmek isterken hemen alttaki manavın "abi buraya koyma istersen" uyarısına verdiğim tepkiler olayı ateşleyip tahammül düzeyi benimkinden düşük olan birinin sinirlerini zıplatınca ve adam oğlum... gebertirim... gibi sözcükleri art arda sıralayınca benim de nevrimin dönmesi üzerine arabadan fırlayıp adamın üzerine yürümemi orada bulunanlar araya girerek önlediler.
şiddete meyalim vallahi dertten.
buradan çıkarılacak dersler şunlardır:
yazar burada arabam var mesajı vermeye çalışıyor gibi gözükse de yemeyin, şirket arabası; bu bir.
hemen yukarıda kibirden, kendini beğenmişlikten söz ederken aşağı paragrafta aynı boku kendi yediğinin en azından bilincinde olmanın rahatlığı yok değil; bu iki olsun.
araya girenler olmasa ya muhtemelen hayatının dayağını yiyecekti manavcı adamdan ya da ona hayatının dayağını atacaktı. ortası yok. akşam karakolda sonlanacaktı bu da üç olsun.
çıkarması güç olsun.
o güç sizinle olsun...
ayılın.
