21 Haziran 2010, Pazartesi
saat: 08:41
Hangi mevsimdeyim yada nerdeyim bilmiyorum.
O kadar yorgunum ki;nefes almaya takatım yok gibi hissediyorum.
Ellerimden kayıp gidenler yüzüne, nice zamandır kayıbım.
Gidenlere, gitmesin diye mücadele yerine kabullenmiş bir yalzılık hissiyle uzaktan bakıyorum.
Sessiz,sade,yalnız,bir okadarda acı veren bu hale kendimi alıştırmaya çalışıyorum.
''Çok yorgunum
Beni bekleme kaptan...''
