21 Haziran 2010, Pazartesi
saat: 11:32
Senden ayrı geçirdiğimiz ilk babalar gününde sana hayatta olduğun sürece veremediğimiz kadar güzel hediyelerle geldik mezarının başına biricik babacım.. Hayatta olsaydın inanıyorum ki en güzel hediyeyi verdiniz bana derdin kocaman sarılıp öperken bizi.. Gözyaşların mutluluktan akardı biliyorum.. Kardeşim öyle güzel söylemiş ki babacım.. Hayatta olup bizim bu mutluluğumuza şahit olmayı en çok sen hakediyordun.. İsyan ediyoruz şimdilerde yokluğuna.. Belki de kızıyoruz kaderimize..
Özlemimizi aşan bir duygu bu babacım.. Özlemimizle birlikte inanılmaz bir isyan var belki de öfkemizin sebebi.. Nedenler, niçinler?? Cevap bulamadığımız gerçeğimiz..
Neden acele etti yüreğin; neden çabucak gittin? sorusunun cevabını bulamayacağız.. Sadece kader diyebileceğiz.. Kabullenemeyeceğiz gidişini hiç bir zaman..
Babam; dün sana eşlerimizle geldik.. Ah be babacım görmeliydin işte, yaşamalı ve gurur duymalıydın bizlerle.. Dudağın bükülmeli ağlamalıydın gururunda; mutluluğundan.. Biz yine kıyamayıp sana kocaman sarılmalı gözlerinden akan o gururlu gözyaşlarını öpücüklerimizle silmeliydik.. Sonra "mutluluktan" demeliydin içini çeke çeke.. Ah be babacım.. Elini öpmeliydi damadınla, gelinin.. Bizler kadar sevmeliydin o koskocaman yüreğinle sevmeliydin.. Oğlum demeliydin, kızım demeliydin..
Rahat uyu ama babacım; o kadar şanlı evlatların varmış ki geçte olsa buldu mutluluğu.. Babam şu sıralar bir şarkı var pek duygulanır ağlar oldum dinlediğimde.. Şarkıda "evlendiğin adam seni benim kadar korur mu?" diyor.. İnan babam senin kadar koruyor, senin kadar üzerime titriyor.. Kırılacağım, üzüleceğim die aklı çıkıyor.. Şanlıymışım babacım hemde çok şanslı.. Bahsettiğim şarkıda bir tek yer içimi yakıyor babacım.." başın sıkışırsa sen çağır baban hazır" diyor.. Ah be babam başım sıkışırsa nasıl çağırayım.. Benim babacım nerelerde..
İsyanımız sensizliğe.. Sağolaydın başımızda olaydın.. Mutluluklarımıza şahit olup gururlanaydın..
Dün seni ziyaret ettikten sonra eşimin babasını ziyaret ettik babacım.. Ben ona göre çok daha şanslıyım babam.. Seni yaşama şansım oldu.. Eşim daha 12 yaşında kaybetmiş babacığını.. Çocukmuş babacım.. Ben koskocaman kadın oldum alışamıyorum yokluğuna.. O nasıl alışsın.. Bizim hüznümüz yansıdı bursanın havasına da babam.. Gökyüzü yarıldı sanki.. Bursanın üzerine sisler çöktü babam..
Böyle geçirdik işte sensiz geçen ilk babalar günümüzü.. Seni anarak, seni yaşayarak.. Seni özleyerek, gidişine isyan ederek... Tek şey eksilmeden.. Sana olan gün geçtikçe büyüyen özlemimiz.. Ve sana olan bitmeyecek koskocaman sevgimiz..
