21 Haziran 2010, Pazartesi
saat: 13:23
Hatırlamak için:
-Büyük laflar etmemeyi öğrenene kadar daha çok "of" diyeceğim içimden muhtemelen. Bunun yanında büyük laf etmemek için sevdiğini bile söylemekten korkmak var.
-Kendimden ve içinde bulunduğum çoğu şeyden şüpheye düştüğüm bir anda, uçakta Siddharta'yı okuyordum. Siddharta'nın özellikle biterken hissettirdikleri bir ayrı, öte yanda cam kenarında aynı koltukta oturan iki kardeş var; büyük erkek, küçük kız. Abi, kız kardeşini güldürmeye çalışıyor, kız kardeş kıkır kıkır gülüyor, aralarında bir yaş var ya da yok. A. ile kendimi gördüm o iki kardeşte. Bir an mutlu oldum.
-Çok seviyorum iki kitap okuyup da sanki hayatın gizini çözüyormuşum gibi havalara girmeyi. Evet, okuduğum iki kitap da benzer konulara ulaşıyor, evet, düşünüyorum üzerine falan, ama ne biliyosun ki götlek? Neyin gizini çözdün? Bir huzur, bir düşünen haller... Salak...
-J: "Ulan burada dördümüz olsaydık hepiniz o sahneyi izlemek isteyecektiniz...". Günün en gerçek insanıydı, en gerçek cümleyi de o kurdu. Hatırlamak istiyorum bunu.
