21 Haziran 2010, Pazartesi
saat: 15:23
Yıllardır yazmıyorum :)
Ama aradan zaman geçince insan geçmişe dönüp şöyle bir bakıyor, bi gülümseme beliriyor yüzünde bazen. Guncemin belki de en eski üyelerindenim. İlk güncemi 2004te yazmışım, az değil 6 sene olmuş. Neler değişmez ki insan hayatında bunca sürede. Büyüdüm :) Kocaman kız oldum, desem de inanma :D
İnsan büyüdükçe yüzündeki gülücük sayısı azalır derler, öyle de aslında. Büyümedim diyorum çünkü belki de eskiden olmadığım kadar mutluyum.
Hayatta belli bir dengenin olduğuna kesinlikle eminim artık. Sadece kendi yaşadıklarımdan değil, çevremdeki insanlardan da gördüm. Evet belki süper ötesi iyi bir aileye sahip değilim ve onların bu saatten sonra değişmesi mümkün de değil zaten. Ama görüyorum ki yeteri kadar sabredersen, inanırsan Allah insanın karşısına "belki de sabrından ötürü" çok daha iyilerini çıkarıyor.
Evet belki içi burkuluyor insanın kendi ailesinden görmediği özeni, ilgiyi ve sevgiyi elin ailesinden gördüğünde ama bana yaşattıkları mutluluk her şeye değer. Tek üzüntüm sevdiğim adamın bu ağustosta askere gidecek olması. Bu askerlik meselesi tartışılması gereken apayrı bir konu o yüzden girmeyeceğim. Dua etmekten başka yapacak bişeyim yok. Belki çok kuruntu etmeden içimi ferah tutarsam kötülükleri de uzak tutabilirim.
bu ağustosta 23 yaşım bitiyor. Ne zaman bu yaşa geldim. Ama işin çok komik bir tarafı var. Kardeşim benden 8 yaş küçük. o da küçük gösteriyor ama ifadesi bana kıyasla daha oturaklı. Bir kaç kişiden şu kararsızlığı gördük:
"Büyük olan hangisiydi?" :DD
Başak kızıyor ama benim hoşuma gidiyor doğrusu. Bu demek oluyor ki hala 15 yaşında gösteriyorum. İşte hayatta mutlu olmak için sahip olduğum bir sebep daha ;))
