21 Haziran 2010, Salı
saat: 23:49
o kadar çok kasılmışım ki eve geldiğimden beri beynim zonkluyor, boynum kaskatı kesildi, kolum ağrıyor.
kalp krizi geçiririm diye korkup aspirin içtim. sanki geçirecek olsam o kurtaracak.
bi kere bi yerde okumuştum, krizin geldiğini hissettiğinde ıkınacakmışsın var gücünle. sonuçları düşünesim yok. bi de ambulans geldiğinde adamların seni o boktan manzara içinde bulduğunu düşün. hoş değil.
gerçekten de etkisi varsa tabi en azından b.k yoluna gitmekten kurtarır.
çok neşeliyim öyle böyle değil.
ayrıca yumurta kapıya dayanıp bi de çıt etti. sanırım akıllanmam bu zamandan sonra. değişebilsem ne güzel olur.
sorumluluk almaya başlayınca değişirim umarım.
dırdırdır bırbırbır vırvırvır
biri beni şu baş ağrısından ve içindeki vızıltılardan kurtarsın.
bi de gece kelebeklerinden...
saat: 00:29
dışarıdan kahkaha sesleri geldi, meğer b.lermiş. balkonda alem yapıyorlarmış. aradım, "topunuzu keserim susun ulen" dedim.
sonra baktım 2 üst katlarında bir sürü adam yerde oturmuş birşeyler içiyor. "sanırım sizden değil yukarıdan geliyor sesler" dedim, "yok, orada da cenaze var" dedi.
garip oldum.
