24 Haziran 2010, Perşembe
saat: 12:52
3 günlük koşuşturmanın ardından nihayet vize basvurusu yapıcak kıvama geldim.
yalnız bu kosusturma içinde beni çıldırtmaktan geri kalmayan devlet daireleri ve çalışanlarıyla onların cok sevgili iş makinalarına nefretlerimi sonsuz küfürlerle anmaktan zevk aldıgımı belirtmek isterim.
dün aksam bizim cocuklarla dısarı cıktım söyle bi semt aşkı yaptık dolandık dolastık ordan oraya girdik eskileri konustuk felan.
en sonunda ali bana harbiden gidiyomusun lan siktir olm sen gidemezsin felan dedi
şaka maka gidiyorum harbiden derken bi anda harbiden lan gidiyorum olm galiba dedim kendimede:)
yarın yola cıkıyorum bi aksilik cıkmazsa
bu yaz diger yazlardan cok ama cok farklı olucak tabiikide.
görmem gereken cok insan var aynı zamanda kendime ayırıcak cok zamanım olmalı yani yaratmalıyım.
ben bu yaz diger hayatıma hazırlık yapmalıyım. kendimi alıstırmalıyım ailesizlige sevdigim insanlara doyup onlardan uzak olmaya.
zor olucak biliyorum ama hersey ilerki hayatımda rahat etmem için
ihtiyar ve babamın dedigi gibi *ne kadar acı cekersen ilerde o kadar rahat edersin*
geçmişime sünger cekmem için o kadar iyi olucakki bu tatil.uzun metrajlı olmasıda cabası.
belki bir aşk kırıntısıdır kalbimdeki belki gelecek kaygısı belki ne yapıcagıma tam olarak karar vermeyişim belkide hepsi yada hiçbiri
bilmiyorum
buna bu yaz gündüz doganın yeşilinde tabiat ananın ellerinde öglen poseidonun serin sularında gecede yıldızlarla sevişirkken karar vericem.
kafamı ve ruhumu dinlendirip kapanmayan tüm yaralarıma yaftalar yapıstırıp,hücrelerimi yenileyip öyle gidicem cook uzaklara.
3 gündür istanbulun tüm pisligini gökten yagan yagmurla temizleyen tanrı benide affetsin, tüm günahlarım için.
bugün gamzenin dogumgunu.bu yüzden biraz buruk geçiyo.yıllar evvel soguk bi şubat günü bi trafik kazasında yitirmiştim.kollarımda can vermişti ambulansta o berbat cıglıkta elimi sımsıkı tutarken birde hissizleşip parmaklarımın arasından parmakları kaydıgında bedenimi saran soguklugu hala bazen bedenimde bi kösede saklıyorum gibi hissediyorum.
orda ölümsüzleşmişti işte gamze.ruhu bedeninden cıkarken benim yanaklarımdan öpüp yükselmişti göğe.
gitme kal beni bırakma demiştim. ama o seni hiç bırakmıcamki zaten deyip.gözden kayboldu.
biliyorum benim görünmeyen tarafımın hırcınlıgı hep yitirdiklerimden.hep en cok sevdiklerimin gidişinden.
yarın gönene gittigimde ihtiyarın topragına elimi sürücem.
insan mezarlıgı özlermi derdim hep megersem özlermiş.
bekle beni ihtiyar torunun geliyo.
volkan kaçar:*
fizy.com/#s/1ahe59
