24 Haziran 2010, Perşembe
saat: 14:38
uğurlaması zor bir kayıp..
biz burdan yolcularken, yukarıda biryerde dayımın onu kucaklama ihtimali var bence..
her ölümün anlattığı birşeyler var..
bana giderken son sözleri:
güneş doğmuş güneş batmış benim için artık farketmiyo.. gitmek istiyorum idi.
giden için sevinebilmeyi öğreneli epey oldu..
Ömrümde gördüğüm en güzel en huzurlu en mütevazi mezarlık onunkisi.. Orası sadece diğer dünyaya açılan bir kapı biliyorum ama yine de çam ağaçlarının arasından güneşin sızdığı, kuş seslerinin kelebek danslarına karıştığı, gökyüzünün deniz ile birleştiğini gören harika bir tepe...
