24 Haziran 2010, Perşembe saat: 15:45 Artık üzgün değilim çok tuhaf bağışıklık mı kazandım... normalde çok üzüleceğim şeylere üzülemiyorum anlamıyorum... ne pişmanlık ne üzgünlük ne bitmişlik ne oldu bana?? saat: 15:55 sözlerin sözcüklerin somutlukları içinde kendilerini kaybeden duygular içindeyim... birçok rengi barındırdığı için hangi renk olduğunu seçemiyorum. Ne gelecek ne de şimdi belirgin... bu beni çıldırtırdı şimdi ise alıştım sanki böyle de huzur var... iyi ve kötüyü ayırmıyorum öyle bir kavram yok... iyi de kötü , kötü de iyi sadece doğru zamanda doğru yerde olduktan sonra sevgi kızgınlık bağlanma aidiyet ... bu kavramlar o kadar belirsiz ve silik ki bir türlü doğru yerlerini bulamıyorlar içimde hayatın amacının aşk olduğunu kavradım... Kimisi para aşkı ile bağlarını örer hayatını örer kimisi aile aşkı, çocuk aşkı, ün aşkı veya umut aşkı, kişi aşkı, aidiyet aşkı... hep bir aşk var... benim aşkım müzik en zevk aldığım derin ritmik anlamlı müzik söyleyen kişi kim? ben kime söyleniyor? sevgiliye, doğaya, özgürlüğe neden söyleniyor? özgürlük için, mutluluk için, bir olmak için... yazyaz