24 Haziran 2010, Perşembe
saat: 20:24
Sabrımın karşılığını almaya başlamadıysam bu tesadüflerle eğer.. daha diyecek şey bulamıyorum ben. iki gün içinde yaşadığım, duyduğum, öğrendiğim ve önümdeki süreç içinde, bir takım ihtimaller dolayısıyle olabilecek herşey için şu an tek diyebileceğim: hadi canım.
umut etmekten uzak bir noktada, sadece beklemeye zincirledim kendimi.
bekliyorum.
bekliyor..
bekle..
sonuç nehrinde boğulmuyorum, bıraktım akıyor herşey. yeterince yorgunum tekrar tekrar çırpınmak ve yüzmek için.
şu utangaçlığımı da üzerimden atarak biraz soyunuversem.. kimse inanmıyor içimde bu kadar çekingen, mahcup, ürkek bir hıyar olduğuna, ama var işte.. utangacım ben, çocuklaşıp çekiniyorum öyle iyi niyetli yaklaşım, eleştiri ve yardımlar karşısında.
inanmıyorlar..
