24 Haziran 2010, Perşembe
saat: 23:11
Yaa zor tutuyorum kendimi ağlamamak için. Bi final bu kadar etkiler mi bi insanı yaaa...
Annemlerin yanında ağlamıycam diye de boğazım düğümlendi resmen. Eee aşkı memnu da bitti ne izlicem ben şimdi her perşembe.
Yaa Allahım zaten önümüzdeki günlerde içine düşeceğim bir sürü boşluk sebebi var (asker yollama, işsizlik vs.) bir de buna yenisi eklenmiş oldu.
Bitanem cumartesi gecesi dönüyor Rusya'dan. Bilmiyorum belki 1 hafta tatil yapma imkanımız olursa annemlerle birlikte bodruma gidebiliriz. Buna çok ihtiyacım var gerçekten. Onlar ayrı biz ayrı oluruz tabii ama bakalım babası izin verecek mi?
Daha yeni geldik Rusya'dan masraf etme derse olmaz. Ama şöyle birşey var. İşe başladığı zaman zaten tatil falan yalan olucak. O yüzden insaf edebilir belki. Bir de ben girebilsem işe ahh ne güzel olucak.
İçim buruk. Ben böyleyim, tuhafım fazla duygusalım. Hatırlarım ilkokul 5. sınıftayken Titanic girmişti gösterime. Filme gittikten sonra 1 hafta ağlamıştım :D Aslan kralda da öyle. Annem beni aynı filme 5 kere götürmek zorunda kalmıştı :D
23 yaşım bitecek ağustosta ama ben hala aynı duygusallıktayım:)
Kısmet olursa erken evlenenler istatistiğine girebilirim:))
Kardeşim ve onun yaş grubu nargile ve sigara eğilimindeler. Benim kardeşim değil hele ki sigara ama nargileyi merak ediyorlar. Ablasına benzerse hiç birşey olmaz ama Allah sakınsın diyorum. Eski günlerim geliyor aklıma. Her hafta nargile içmek için 5 lira aranırdım evde. Eee tabii o zamanlar 5 liraydı:) Şimdi kaç para bilmiyorum gerçi ama 10dan fazla sanırım.
Yarın Şabanlar geliyor çaya ;) Geçen günkü konuşmam etkili oldu sanırım. Canım benim. Eskiden kalan tek arkadaşım. Dönüp baktığımda beni gerçek anlamda anlayan ve değer veren eskilerden bi o var yanımda olan. Diğerleri uzakta ya da yeteri kadar yakınım değiller.
Sevgilimi hayatımın öyle bir yerine oturtmuşum ki onun askere
gidecek olması beni gerçekten korkutuyor. Kendimden korkuyorum. Bu hayatta boş kalmaması gereken insanlardanım. Tehlikeli olmaktan korkuyorum...
