25 Haziran 2010, Cuma
saat: 02:20
yine mesai (: artık evimde uyuyamıyorum. rahat batıyor. alıştı ficud koltukta uyamaya.
Bizim askerlik bitmez diyorum ve ne kadar yerinde bi söz olduğunu bir kere daha anlıyorum.
Cenemi kapalı tutsam iyi olacak ama bu nasıl olacak bilmiyorum. İnsaları birbirine düşürme konusunda büyük bir becerim var.
Ve karşımdaki insanı istediğim ruh haline sokma gibi de bir beceriye sahibim. Bunlar kötü şeyler farkındayım. Amacım sadece biraz eğlenmek hepsi bu. İnsanlarla uğraşmayı seviyorum. Onların sinirli halleri hoşuma gidiyor. Çünkü sinirli insan,doğal insandır. İçindeki hayvanın dışarı çıkması an meselesidir. Bi anda çöker herşeyi ve saldırmaya başlar.
Gece yine patron kafayı yedi (: tek bi laf ile çıldırtım. Ne zaman ağzımı açsam olay oluyor. Rahatsız olduğum durumları dile getirmek zorundayım. Patronda patlamaya hazır bomba gibin ben napim. Bi ton vaaz yedik gece gece. Gitti 1.5 saat boş yere...
Ay Kadını'nı gördüm mesenede. Selam vereceğim sırada bizimkiler yemek hazırlamış ee can boğaz gelir dedik uçarak yemeye gittim. Geldiğimde internet yoktu. Bi güzel sövdüm ttnet'e. Modeme yapmadığım işkence kalmadı ama bana mısın demedi. Ben tabi ağlar durumda. Bizimkiler başladı yine bahtsız bedevi sende şans yok olm demeye.
Sonra ekledim bende: internet gelicek ama hatun gitmiş olacak dedim, 2 dk sonra internet geldi ve bil bakalım ne oldu (:
Kader kısmet işte. Ne diyem. Bazem iki kelam bile çok görünebiliyor. Hayırlısı böylemiş napalım. Bizde böyle avutuyoz kendimizi.
