26 Haziran 2010, Cumartesi
saat: 16:36
...
evdeyim. kitap okuyorum yemek yapıyorum bence dünyanın en tembel insanı benim annem olabilir. her gün spora gidiyorum pek azimliyim. yaz okulunda üstten iki ders alcam. cihan da kaldı. ondan önce bitircem okulu bu iyi bi fikir değil bence. sonra işte öyle. bi hafta sonra okul başlıyo. gitcem yani. evde az kalıyo olmam iyi bi şey. daha az kavga etcez demek bu. gidince ben 3 gün okula gitcem sonra didime gitcem. cihan annesiyle ablasını oraya götürcekmiş çarşamba günü annesi ısrar etmiş siz de kalın diye. ben de artık şu mutlu aile tablosunun bi dışına çıkayım diyorum ama her seferinde başka bi şey oluyo. üstelik bu sefer bu tabloya yengeyle kuzen de eklencek. allah bozmasın pek mutluyuz. yarın tuba sınava gircek. haftasonu dağlarda kampları varmış ona kalcak işte dolayısıyla evde hiç aynı zamanlarda bulunamıcaz ben istanbula gitcem o gelcek buraya. heralde 6sında eve geleceği gün işte onla da görüşürüm. nazlıyla gamzeye de söz verdiğim için onlarla da ilgilenmem lazımmış gittiğimde. o 3 gün içinde ne yapcağımı şaşırdım ben. gerçekten de çok seviliyorum kesinlikle evet. sonra işte öyle. bi haftadır evdeyim. genel olarak huzur dolu bi hava hakim. annem dünyanın en huysuz babam da dünyanın en psikopat insanı olsa da ben artık pek bi tarafıma takmıyorum onları. yetişkin duyarsızlığı bu. çok yetişkin ve çok duyarsızım gerçekten de. sıkılmıyorum. kendimden memnunum şu ara. böyle tembel tembel yatmıyorum. bi işler yapıyorum. yine de annem her daim kavga sebebi bulabiliyo. şaşırıyorum. öyleyken böyleydi. bi şey yok yani.
