27 Haziran 2010, Pazar
saat: 21:35
Bitmiş hissediyorum.Eskinin sisleri çevremde fakat ben her şeyi bir kerede yüklenmiş ve yepyeni acılarla ilerliyorum.Ruhum lal.Ruhum âmâ.Öyle bir kapan yarattımki kendime, tüm anahtarları altın bir yürekte saklı.Açamam kapanın içinde çırpınan bedenin kilitlerini.Saldırırım var gücümle biliyorum.Acıtanların adını bir bıçağa tükürür, kendi etimden kopartırım benim olmayan yanlışları.Öyle bir yoğurmuşumki ıslak topraklarda ellerimi.Hepsi bana bulaşmış.Altınımı kirlettiklerini sanmaktasın fakat kimse bilmiyor o toprağın kokusunu nasıl da sevdiğimi.Bilerek yoğurduğumu, suladığımı, kokladığımı.Kendimi o mide bulandırıcı kokulara sevişerek buladığımı.Neden deme sakın.Kimsenin benim soruma cevap vermediği gibi benim de verecek bir cevabım kalmadı.
