29 Haziran 2010, Salı
saat: 22:52
Birine hakaret etmeye hakkım olup olmadığını sorgularken buluyorum kendimi.Yapılanları haksızlık olarak yorumluyorum kendi cephemden.Diğer cephenin gözüyle bakamıyorum belki de hayatımda ilk defa.Askerde o kadar çok mektup yazdım ki muhtemelen sonrasında beraber okuma amaçlı.Şu an yine garipsedim(özledim) aklıma geldikçe.Elim birkaç kez gitse de telefona birkez daha durdurdum kendimi. Yoksa Çankırı'daki son perşembe mesajlara kayıtsız kalmanın ne anlamı kaldı ki.Belki de otoyola çıkmamaktan kaynaklanıyordur hız yapmamanın nedeni.
