|
01 Temmuz 2010, Perşembe
saat: 03:22
sanki yaşadığım bigünü edebi bi şekilde kaleme dökme zorunluluğu hisseder gibi oldum ama bunun kendimi hergünün sonunda birilerine dirimde burada çabasından başka birşey olmadığını farkederk fikrimden vazcaydım katlanması ve cevap vermesi en zor saçmalıklardan kurtulma hissininde yardımıyla.kart sesli bi şarkıcımı olsam yoksa prensipli bi rakı içicisimi yoksa fasıl gecelerinde sarhoş kimselerin yanında mantıklı konuşmaya çalışan bi topsakallı amcamı.aslında günlük yaşamdaki farkında olmadığım bir hayali veya bildigim veya farketmedigm totaliter bi durummu. totaliter bi durum anlaşılmaz bi şekilde yerleşti cümleye. hani çok bişey olmak isterizya hep toplumsallaşma durumu kısacası. hani ilk beynimizin bişelere basmaya başladığı yaşlarda otomatikmen toplumun bir bireyi oluruz aslında o şekildede doğarız işin gerçeği. toplumda varolmaya başladığımız ki zatn olmama gibi bi ihtimalimiz yok.işte toplumda varolma ve o kişi olma zorunlulugundan sonra yaşadıgımz hayata totaliter günlük hayat diorum.aslında yaşanması zorunlu ama yaşamamaya çalışşamda dışlanmış bi şekilde yaşayabilecegim çokta mutlu olabileceğim bi yaşam sanırım. | ||
|
|
||