01 Temmuz 2010, Perşembe
saat: 11:47
bütün güncelermi okudum dün.. içimdeki aşk ne kadar da büyükmüş, safmış, yıpratılmamış yeterince, karşılıksızmış her şey, henüz tükenmemişim.. ben inanamıyorum her şey nasıl böyle oldu diye.. ilk başta beni sevmediğin için üzdün, sonra çok sevdiğin için.. çok uzun zaman geçti üzerimizden.. ve sanki son zamanlarda rolleri değiştirmiştik o yıllar önceki rollerimizle.. çok yıprandık, yıprattın, yıprattım, yıprattık.. ama aslında ne de güzel anlaşırdık.. senle ben.. hatırlıyor musun? ben özlüyorum ama tanıdığım seni özlüyorum, çok özlüyorum, hala çok seviyorum, çok kıskanıyorum.. değişen seni değil.. sohbetlerimizi özlüyorum, gülüşmeleri şakalaşmaları, bana ruhum deyişini sevgili deyişini, sesini çok özlüyorum.. bu kararı ben verdiğim için pişman değilim ama.. çünkü zaten... of neyse.. bir gün karşılaşacağız.. biliyorum, inanıyorum..
böyle işte..
