01 Temmuz 2010, Perşembe
saat: 18:49
ilk yaşını kutlarken uzaklarda heyecan duydum. iyiki doğdun demek istemedim ama yanında olmak istedim. acılarla geldi dünyaya. aslında hayatın kendisi acıydı. biz toz pembe görürmüşüz sadece. halada görmekteyiz aslında. hep bi umut bi umut.ama ona verdiğimiz onca kötü şeye ragmen öyle bir gülümsüyorki cennet bahçesinin çocukları gibi.. çocuk olmak. böyle kötü bir zamanda çocuk olmak. okadar acıki gözlerim doluyor. ne bırakıyoruz çocuklara neler verebiliyoruz. kirlenmiş bir dünya. taş evler. birbirini öldüren insanlar. ve bir sürü iğrençlikler. bunun için mi çocuk isteriz anlamam.
