02 Temmuz 2010, Cuma
saat: 12:44
yine saat 5.30 yine kabus... ilginctir nedense hep sevgilinin evinde uyudugumda oluyor gunce.
bu sefer bizim doçent herif (michael) vardi ruyamda o, ben, lab'dan bir baskasi ama kim bilmiyorum ve bir de orduda arastirma gorevlisi bir kadin. ruyanin hepsi aklimda degil ama tam uyanmadan once gormekte oldugum sahne pek fenaydi. boyle prefabrik evlerin oldugu bir alandaydik ve biliyoruz ki az sonra kotu birseyler olacak ve alfa i$imasi yiyecegiz.. michael radyasyondan korunma kombinezonu giymeye basladi ben de hemen ona uydum. diger herif bisey yapmiyordu "aman bosversenize alfa i$imasi sonuc olarak, biseycik olmaz" diye turkluk ediyordu (kim oldugunu hakkaten hatirlamiyorum da belki de turktu) kadin ise orduda calisiyo ya, "yok bizim burda oldugumuzu biliyorlar o yuzden birsey yapmayacaklar" falan diye yavsalik ediyo... derken hakkaten i$ima basladi. ruya ya, boyle havada yagmur gibi ucusan partikulleri goruyorum (cok komik lan) michael ve ben kombinezonluyuz ama canimiz yaniyor nedense. havadaki partikuller boyle igne gibi carptigi yeri acitiyo falan... rezalet bir hissiyat, cok da fena bir durum. cunku dusunuyorum da bir yandan canim yaniyorsa demek ki kombinezon beni korumuyor. yandik yani! radyasyonun allahini yiyoruz ve ordudaki hayvanlarin dedigi uzre i$ima alfa falan degil bildigim bambaska bisey, belki gama hatta belki de x-ray. ruya saçmaligi iste gunce ama o an o durumu yasiyor insan.
ve neyse ki daha fazla radyasyona tabi tutulmadan uyandim ve uyanir uyanmaz saat kurmayi unuttugum geldi aklima. neyse ki daha 5 buçuktu saat.
