|
02 Temmuz 2010, Cuma
saat: 15:36
iş yerime geldi.. gerçekten çok şaşırdım.. konuşamadım bir süre.. ne diyeceğimi bilemedim.. ne yapacağımı bilemedim.. çok özlemişim çok çok özlemişim.. o kadar yakışıklı göründü ki gözüme tekrar aşık olmak üzereydim.. neyse sonra konuştuk tabi biraz ailesi ikna olmuyormuş, beni daha fazla üzmek istemiyormuş.. beni çok seviyormuş, hep sevecekmiş.. vedalaştık.. şimdilik iyi gibiyim.. onu da kendini de azad et diyor gibiyim kendime.. | ||
|
|
||