04 Temmuz 2010, Pazar
saat: 14:18
8,08pm
27,05,2010
Hiç olmadığı kadar hırçındı gökyüzü,
hırsını belirtir gibi şimşekler çakıyordu içinde.
Lanetliyordu dünyayıpislikleri,yalanları
oyunlar için,kırbaçlıyordu yıldırımlarla.
Hiç olmadığı kadar hırçındı gökyüzü
lanetini kusuyordu dünyaya,
lanetin yanında acı çekiyordu gökyüzü.
Ağlıyordu tüm pisliklerin üzerine,
onları temizlemek istercesine!
Her damlasında dua taşıyordu yağmur
sonlansın diye bu oyun,yalan.
Ama insanoğlu bu küfrediyordu gözyaşlarına kendilerini ıslattığı için!!
Halbu ki bilmiyorları damlaların taşıdığı duayı.
Hiç olmadığı kadar hırçındı gökyüzü,
düşman oluyordu oyunlara,pisliklere,ihanetlere!!
Ancak yapabildiği tek şey ıslatmaktı onları
çünkü acı çekiyordu gökyüzü.
Yapamıyordu fazlasını.
Kutsamak istiyordu insanoğlunu,
arındırmak istiyordu kötülüklerinden.
Yapamıyordu,sadece göz yaşı döküyordu kendi kendine.
Hiç olmadığı kadar hırçındı gökyüzü
aynı zamanda acı çekiyordu..
