04 Temmuz 2010, Pazar
saat: 23:08
Yani otomatikman açtım burayı ama kafam güzel olduğundan heralde. Aslında yazıcağım bi bokta yok açıkçası.
İnzivaya çekilicem, işten ev evden iş.
Hoş saçma oldu zaten başka bişey yaptığımda yoktu ki. Soru yazarı olmak zor işmiş, zevkli ama sınırlı beyin hücrelerimi çalıştırıyorum. Önceden pek kullanmıyordum son 2-3 haftadır hücrelerim biraz şaşkınlar bu kadar kullanıldıkları için.
Aslında dışarda menüye bakıp "ulan ne yesem acaba" gibi karmaşık düşünceleri biraz kendi hayatımıza aktarsak daha hoş olur.
Evet bugün o dikkatimi çekti, siparişi düşünürken tüm benliğimizi harcıyoruz fakat normal bi olayda gamsızız yani. Hayatımızın yönü belki de ne yiyeceğimiz kadar önemli değil. Fakat üzücü olan şu ki o yediğimizi sıçıyoruz üzgünüm.. Gidiyor yani, geçip giden birşey için derin düşüncelere dalıyoruz ama kalıcı şeyler için beyni(m)iz tembel.
"Ulan kullandıkta ne oldu zamanında" diyebilirsiniz, o zaman işte menüden daha iyi seçimler yapma zamanımız gelmiş derim.
