06 Temmuz 2010, Salı
saat: 00:19
eskiden gelen ama hiç ama hiç peşimi bırakmıyacak olan bir istek. belkide bir hayal hiç bir zaman gerçekleştiremiyeceğim bir hayal. ara sıra kuzey rüzgarlarının beynimin en derin köşesinden sürükleyerek gün ışığına çıkardığı daha sonra kalbimi en derinden sızlatan belkide bu dünyada ki tek gerçek ama imkansız hayalim. hep unutmak isteyip te unutamadığm anlatmak steyip te kimsenin anamayacağını bildiğimden hep içimde sakladığım beni en çok üzen beni her hatırladığımda hüzne boğan, yapabilecekken ulaşamadığım ve hiç bir zaman ulaşamıyacağım olan şey. ondan çok bıktım hayatımı çok ama çok etkiliyor normal olarak yaşayamaz normal olarak nefes alamaz olduğum şey. 15 yaşında yapılan daha doğrusu bilmeden içine sürüklendiğim bir hatanın hayatımı her geçen gün etkilemesi beni yıpratmaya devam etmesi. gün geçtükçe yalnızlığa mahkum etmesi. evet o kadar yalnız hissediyorum ki bu dünyada bunun bir tarifi yok ve kedimi hiç bir zaman anlatamıyacak oluşum kimsenin beni anlayamıyacak oluşu....
