|
06 Temmuz 2010, Salı
saat: 09:12
oncesi oldu mu bilmiyorum ama simdisi var bu duygularin.. pirpir olan yanlarimi baglayan koklerim var sanki artik. kacp gitme fikirlerini puskurten bir sebep yumagim var sanki yne de kasim ayinda istanbula donmek benim icin bir cok seyi kesinlestirecek adim olucak. brda karar vermem imkansiz ocaga kadar salla basi al maasi yapabilirim ocakta ise hayatin renklerini kesfe cikmayi planliorum.. keske , ama keske az biraz benim gibi dusunen birilerini taniyor olsaydim.. keske kafamdaki yasantiya az biraz uyabilecek bir insan olsaydi ve ben onu bulsaydim.. yalan yok cok caba sarf ettim ama olmadi, demek ki burdan sonrasinda yola yalniz devam etmek lazim :( | ||
|
|
||