09 Temmuz 2010, Cuma
saat: 17:15
sonunda rest çekerek kolileri yollamayı başardım. ille kaba olmak lazım bir işini yaptırabilmek için.
banka dönüşü uğradım ücretini ödemeye, kızlar gülmeye başladılar. dedim "bi sefer daha var, sonra kurtuluyorsunuz benden."
onların da işi çoktu. sürekli çalan telefondan beyinleri dönmüş resmen. tek istediğim oyalamasınlar, dürüst olsunlar, o kadar.
şu "mandalinata" güzel birşeymiş. nedense gazlı olduğunu düşünüyordum bunun.
boğazım geçti, şimdi de karnım ağrıyor. oh ne ala memleket...
saat: 17:16
telefonda ağladım anneme. rahatladım.
saat: 18:01
okulun ilk aylarında çizdiklerimi buldum. o kadar çok ara verdim ki çizime, o gün çizdiklerim kesin şimdi çıkacaklardan iyidir.
rezalet.
