10 Temmuz 2010, Cumartesi
saat: 18:42
kalbim kadar pis güncem...
En mutlu günlerimden birinde...
günceye giriyorum ve ağlamaya başlıyorum.
benim küçük kızım, bebeğim...
şık latifem,silvermoon'um...
seni seviyorum dedikten sonra rezil oldum bütün dolmuşa yanımda selpak da yoktu sümük oldu her yanım. :)
bu konuya daha sonra dönücem...
bundan sonrası charlotte'a :
güneş parıldarken doğduğun günde benim üzerimde bir kara bulut...
bu yaşının her gününde yanında olamayıp gülüşünü görüp tekrar tekrar aşık olamazken sana, ağlarken ağlayamıycam yanında.her işine karışamayıp, makyaj yaparken izleyemiycem seni.
peki ya ben? cücüş?
bu konu hakkında bir şey yazamıyorum...
ama belli cücüş daha da küçülür..
ben yanında her anında yanında olamasam da kahkahaların uçuşucak her yanda. ve ben biliyorum ki nerde olursam olayım hepsini duyucam, hissedicem en yakınından.
bu yüzden üzülemezsin! biliyorum ki beni üzmezsin, yapayalnız cücüşünü...
dünyalar güzelim..en güzel günler senin olsun.
daha yazamıyorum.
