10 Temmuz 2010, Pazar
saat: 23:39
iradeli olmayı hiç bir zaman beceremedim ben..bu yüzden hep hayatım boyunca ya siyah ya da beyaz oldum.yingyang misali.hayatımdaki herşeyde ya en tepede oldum ya en dipte oldum.ve hep kendimle olmayı seçtim..en sevdiklerimin yanımda olması yerine herşeyi içimde yaşamayı seçtim.belki de bu yüzden bi nevi terapi yöntemi gibi yazmayı seçtim..belki terapiydi belki de günah çıkarmaktı yazdıklarım.kendimi kendime affettirmek için. başka şansım yoktu çünkü.iyice doldu içimde artık en ufak bi damla benim daha çok taşmama neden oldu.mesleğimle alakalı istediğim hiç birşeyi tam anlamıyla başaramadım başardığım şeylerde vardı evet ama hiç bi zaman istediğim gibi olmadı.gerçi bende olması için ekstra bi çaba göstermedim.her zaman istediğim kadar yaptım veya yapmadım bu yüzden de başarıya hep az bi zaman kala yine dibe düştüm.anlık dönüşler yaptım hep ama yine gerye döndüm.bi misibet bin nasihata bedeldir dedikleri doğru ama ben ondan bile ders almayı beceremedim.galiba hep bü yüzden kaybettim.her seferinde yeni bi sayfa dedim ama yine eskiye döndüm.hep sözler verdim ve tutamadım.artık gerçekten yeni bi hayata başlıyorum.yeni bi yer yeni insanlar yeni ideallerle ve belki de hayatımda hiç olmadığım kadar hırslıyım.bedel ödemeden mutluluğa dokunamazsın. ve artık o bedeli ödemeye hazırım...
