11 Temmuz 2010, Pazar
saat: 20:36
gelin ve çekirdek ailesi dışında kimseyi tanımadığım ve bu yüzden sıkıcı ötesi olan düğünden çılgın bir hamleyle kurtuldum. annem sayesinde herkesten önce gitmem fazladan sıkılmama yol açsa da gelini önceden görmemi sağladı, böylece devamına kalmadım. aptal kokteylde ne bulduysam içerek azıcık rahatladım. bi de ishal oldum. 15 dakika da tuvalette oturdum. süper bir akşamdı. şimdi tek başıma midpoint'e gidip barda maç izleyip cozutmak istiyorum.
hala kimi tutsam karar veremedim.
açım.
üzgünüm.
o da üzgün. (o da ağlamış galiba, çöpte mendiller var.)
