12 Temmuz 2010, Pazartesi
saat: 00:34
07.07.2010
Çağlamın düğünündeydim. Beyazlar içinde gerçekten mükemmel ve mutluydu... Arkasında kocaman bir ordu, yanında gözünün içine bakan bir adam vardı.
Hep mutlu ol, en az bugünkü kadar...
Evlendiği ailenin yaşadığı ve bundan sonra en azından bir dönem yaşayacağı yerle aradaki mesafeden dolayı yanında olamadım 11 Temmuz pazar günü olan düğününde ama ikisinin de aynı güzellikte olduklarına eminim.
Yüzünüzdeki tebessümlerin ve heyecanın hiç bitmemesi dileğiyle tebrik ederim ikinizi de...
Çağla için çok mutluyum yeni bir hayata başlıyor ve her şeyin içine sindiğinden hiç şüphem yok ama kendim için artık bu şehirde yaşamak daha zor bunu biliyorum. Aylarca görmediğim oluyordu onu ama biliyordum; yürüyerek 10 - 15 dakika sonra gideceğimi yanına ya da çağırırsam gelebileceğini yanıma. Birde şöyle diyorum sadece bu yıl yan yanaydık bundan önce en sıkıldığımız anlarda aradık birbirimizi, mesafeler engel değildi birbirimizi anlamaya...
Bu yıl ne olacağı yine belirsiz bir dönemdeyim seneye hangi şehirde olacağım belli değil. Kpss' ye girdim çok bir şey beklememem gerektiğini anladım sınavdan çıkınca ama sonuç açıklanmadan da umut kesilmiyor işte. Belki yüksek lisansa başvuru yapacağım. İstanbul da bir üni istiyorum ve babam hala İstanbul kelimesine karşı. Sonunda yine ücretli öğretmenlik yapabilirim böyle giderse ya da evde oturacağım galiba. Kpss ye hazırlanırım diyeceğim ama matematikçiler nereye atanıyor onu da bilmiyorum yani niçin çalışacağım daha bundan haberim yok.
Ayy neyse yine çenem düştü. Hep aynı şeyler bende. Değişenler ve güzellikler ilk yazdıklarımda...
