14 Temmuz 2010, Çarşamba
saat: 23:09
söylemek istediğim ama söylemediğim o kadar çok şey var ki bugünlerde, konuşamadığım herşey içimde, gözümde büyüdükçe büyüyo...
Daha ne kadar saf salaklığım yüzünden kalbim kırılıcak ve yarı yolda bırakılan ben olucam...
Daha ne kadar süre insan evlatlarına güvenicem?..
Daha ne kadar mutluluğu çaresiz bir şekilde arayıp, ümit edip bulduğumu sandığıım şeyi kaybettiğimde üzülücem?...
Daah ne kadar söylesene daha ne kadar kırılıcak bu kalp haksız yere, daha ne kadar?..
Bu yıl hayat bana genelde suratını astın, mutlu olmak istiyorum. Bu kadar güzel seven bir kalbim bu kadar güzel seven bir ben varken neden kıymet bilinmiyor anlamıyorum
Çıkarlarım, hesabplarım mı olmalı insanlara dair
ağlamak istiyorum çoğu zaman günce insanlar yüzüme anlar gibi bakınca boğazım düğümleniyo nefes bile alamıyorum. Kim görebiliyo acımı, kim hissedebiliyo
Günce zor günler geçiriyorum ve geçirmeye de devam edeceğimi biliyorum
Bekliyorum, sabırsızlıkla bekliyorum :(
