17 Temmuz 2010, Cumartesi
saat: 23:16
aileden bulasma arizalarim arasinda en cok paranoyadan nefret ediyorum gunce. surekli "ya su olursa? ya bu olursa?" seklinde felaket senaryolari geliyor aklima, hem de oyle aktif olarak dusunmek seklinde degil, yirtik dondan cikar gibi portlemek seklinde. girin lan geldiginiz yere geri! bir de aklimi vibratorle zikeyim ki boyle paranoyak bir karakterim oldgunu bile bile (degil aslinda, sonradan cikma seyler bunlar, yari babam sagolsun yari okul-is stresi sagolsun vuku buluyorlar) nobet tutulan bir meslek ve is yeri secmisim. ooofffff......
neyse. soylenmiycem. soylenmiycem. soylenmiycem. kahveyi de ictim simdi iyice nevrotiklestim zaten. gideyim biraz tropico oynayayim bari, kafayi mesgul eder belki de dusunmem.
