18 Temmuz 2010, Pazar
saat: 08:31
Resmen savaş alanına dönmüş ev...
Dün gecenin nasıl geçtiği hakkında en ufak bilgim yok.Yeni geldim eve her yer darmadağın.
Mutfağa sanki bomba düşmüş.
Yarın birini çağırtıp temizletmeli. Çok yorgun olmama rağmen uyum yok.Deli gibi kitap okuyorum bu sıra.Başımı çevirip arkama baktığımda dünden bugüne yürüdüğüm çizgi öylesine ahenkli ki..
Adım adım büyüyorum.Huzur arıyorum en çokta.
Var mı bir yerlerde uğrunda ölecek kadar çok sevilecek bir kadın.?
İlişkide bir taraf diğerine birşey verebiliyorsa akılda kalır.
Yeni bir makine aldım.Bir yer bakıyorum karanlık oda olarak kullanabilmek için.
Eski düzende fotoğraf tab etmek istiyorum.
Sevdiğim bir kadın olmalı.Bütün günümü onun çevresinde ama ondan çok uzakta olarak geçirmeliyim.Her anını bir resim karesine sığdırmak ve o resimleri karanlık oda da tab etmek...
Düşününce bile zevk verici...
