19 Temmuz 2010, Pazartesi saat: 01:28 anlamsız bir yaz gecesi sürekli yağmur yağıyor bataklık içinde yüzüyorum karadeniz yerine eski seviglimi özlüyorum hatta bunu yeni sevgilim olabilecek adama ağlayarak anlatıyorum. sarılıp huzur doldurmayı özlüyorum içime babama kızdıgım her zaman andaça olan özlemim büyüyor ve bu ara bu özlem öyle ağır bir yükki bir delilik yapmakdan korkuyorum otuz yasında evle yaşamanın en boktan olduğunu fark ediyorum. ebeveynler saçma sapan davranıyor o yaşlarda öyle davranmakdan korkuyorum.gök gürültüsü sinir sistemimi alt üst ediyor ağlamaklı ve yalnız hissediyorum uyuyamıyorum gözlerim şiş,gittikçe güzellişiyorum ve buda bir şeyi değiştirmiyor daha derin depresyonlara giriyorum.o uzakta özlüyorum,kalbıme bır adamın yükü fazlayken ıkı tane oldular şimdi.geçmiş ve gelecek ve ne bok yiyeceğini bilmeyen bir ben... çok mutsuzum günce bakma herkes herşeyi yolunda sanıyor..oysa kayboldum ve nefes almak pek anlamsız... hece