19 Temmuz 2010, Pazartesi
saat: 02:59
evet yazmadığım zaman uzamış da uzamış
üzücü bi yitiş gibi
belki de bi yitiş değil sadece kemikleşme, bi yalama durumu
3 gün oldu çok uzun zaman sonra "şehrim"den döneli
gerçekten uzun zaman olmuş
ilk defa tüm beraber geldiklerimin özlemiyorum,aman uzak olsun diyişlerine inat ben özlüyorum,seviyorum,gitmek için can atıyorum dediğim, hep bişiler sakladığım içinde uzağında dediğimi yavaştan kaybettiğimi hissettiğim yolculuğum oldu.
nerdeyse tüm gençliğimi geçirdiğim kitabevi devren satılıktı,ömrün en tatlı anılarını oluşturan döneminin akşamlarını yürüyerek geçirdiğim yolların hepsi delik deşik yerle bir olmuş,kaldırımlarında yürüdüğüm herhangi bi anadolu şehri tadı ve kokusuna fon olan eski binalar yıkılmış, yeni kocaman alışveriş merkezleri yapılmış,bildiğim ve tanıdığım 3-5 insan da artık o kadar da önemsemez olmuş yılda bikaç kez imkan olan görüşme fırsatlarını.
sanki bambaşka bi şehir olmuş artık,masumiyetini yitiren bi çocuk gibi
ben bunu çok uzun zaman önce de söylemiştim
zaman her şeyin içinden geçmekte ve geçip gittiğinde hiçbir şey aynı kalmamakta
anne nasılsın?
