19 Temmuz 2010, Pazartesi
saat: 07:58
aylık 650 liraya geceli gündüzlü bavul dizen o insanları her gördüğümde hem onlara kıyamıyor hemde kızıyorum.
çok zor olan sağlıklarını çabucak bozabilecek olan bu işi yapmak zorundalar ve çok az paraya çok saatler çalışmak zorunda kalarak.
doğal olarak yakınıyorlar yerden göğe kadar haklılar ama neden bu şartlara karşı bir şeyler yapmıyorlar haklarını aramıyorlar diye sorup duruyorum hep.
ama düşününce ve onlarla konuşunca işten atılma korkusunu anlatıyorlar.
gözleri o kadar korkuyor ki hiç yoktan azıcık para kazanıyoruz diyolar.
sonrada insan hakları felan duyuyoruz nerde olduğu merak konusu ben için.
bu insanlar belki bir gün korkmaz da haklarını kendileri ararlar.
insani şartlarda çalışırlar...
