20 Temmuz 2010, Salı saat: 15:34 sana koştum geldim hiiiiç götümde değil bu sayfa benim sayfam istediğim kadar küfredip istediğim kadar saçmalayıp istediğim kadar sızlanabilirim.. okumayın kardeşim! şimdi dün gece nirvana yapan içsel öfkem (böle oturduğum yerde öfkeleniyorum) günün şu saatinde bile beni esir almakta... neye! kime mi? herzaman ki gibi kendime! niye her ne bok oluyosa yada olmuyosa hepsi senin yüzünden die inanan zihniyetimden ötürü! bi bok yok canım bi kavga gürültü falan ha! aslında elif le olan sürtüşmemiz olabilir hali kazırda bir kız kardeş vakamızda var yani olaylar yaşanıyor bitiyor da..hani bu olayın kasveti içine işliyor ondan bahsediyorum! hiç bir yere ait hissetmiyorum kendimi! bu ruh bu bedene. bu beden bu ruha ait değil kanımca. kimseyede tahammülüm yok bugün! belkiçoğunlukla yok.. herşeyin samimiyetini sorgularım insan! bazen gerçekler çok koyuyor, bilmek yetmiyor üstüne tüm gücüyle inerken 'gerçek' sana bıraktığı tahribatı..zamanı kısa tutuyor sanırım.. hassiktir be! bunları zaten biliyosun diyorsun.. kalkıp tüm yaralarını elinin tersiyle şöyle bi silip hadi devam diyosun! içimde ki tatminsizlikten sebep durup urup çevreme saldırışım! am çarşıdan sik komşudan yaşıyosun işte! hangi ruhun hangi bedenin tatminliğinden bahsedebiliriz ki! şimdi patır patır patlayan vokanlar gibi herşeye herkeze nefret kusasım var! daha çok öfke, kimseden nefret etmeyceğimi biiyorum.. kimse didişmiyor benimle kimisi uzak durmayı kimisi üzülmeyi kimisi kırılmayı seçiyor öfkeli olmak benim içim şımarıklıktan başka bişey değil sanırım! nilya