21 Temmuz 2010, Çarşamba
saat: 05:07
Erkekler de, kadınlar da, kendilerine göre daha duygusallar. Ben bir erkeğim, ve erkek olmaktan utandığım zamanlar oluyor hemcinslerimin davranışları sebebiyle.
Ne kadar duygusal bir insan olsam da düşüncelerimi gerçeğe çeviremiyorum çoğu zaman ve içimde yaşadıklarımla kalıyorum. Aslında içimde, çoğu insandan çok daha düşünceli, çok daha şey yapmak isteyen bir salak gizli, fakat hayat düşündüklerin değil, gerçekleştirdiklerin olduğu için, ben her zaman bir FAIL olarak insanların hayatlarında yer almaya devam ediyorum. Yüzsüzüm bir de, her seferinde bir çıkış yolu bulup yine oraya yerleşiyorum.
Çözemediğim kişilikler, çözemediğim hayatlar, çözemediğim insanlar olmadı hiç, en fazla 3-5 tane, geri kalanların hepsinin ne dediğim zaman ne tepki vereceğini, neye ihtiyacı olduğunu, ve ne istediğini her zaman bildim. O kadar da zor değil zaten bunlar, ne de olsa "beyin bedava".
Keşke gerçekten bedava olsa da insanlar biraz daha akıllı olsa, fakat malesef öyle değil, beyini gerçekten bedava dağıtmış bir yer, alanlar da bu beyinlerin içini doldurmadan boş olarak vücutlara monte etmiş ve salmış onları dünyaya, beyinsiz o kadar çok insan var ki, bazen kendimi hiçbir şey yapmamak zorunda hissediyorum.
Benim hayatım böyle geçiyor, bir şey yapmayarak, bir şey yapmaya çalışmayarak, çok değersiz buluyorum çoğu insanı, ben yukarıları, sadece düşüncelerimle bile hak eden bir insanım zaten, bazen sinirlensem de, kendime hakim olabildiğim zaman, mantıklı olduğumu, ve her şeye objektif bakabildiğimi biliyorum.
Dünya gerizekalılardan asla arınmayacak, ve biz akıllılar, bize asıl değerimizi veren gerizekalılara hiçbir zaman iyi gözle bakamayacağız.
