21 Temmuz 2010, Çarşamba
saat: 17:16
bugün arkadaş gelip evlenme teklifi fikri sordu.bi kaç şey saydıktan sonra, çakıl'a yüzüğü verdiğim an aklıma geldi.
ne kadar güzeldi o günler.
sonra adını google yazıp birşeyler çıkacak mı acaba diye baktım. evet baktım..
sonra ne kadar alakasız olupta ne kadar çok birbirimize bağlandığımız aklıma geldi.
o zamanlar siyah ile beyaz gibiydik. iki zıtlığın yanyana gelince oluşturduğu uyum gibiydik.
o siyasetle ilgileniip, cumhuriyet'i elinden düşürmezken, ben sadece renkli haberin fotoğraflarına bakardım.
o okulda, derslerinde çok başarılıyken, ben son gün adamıydım.
onun idealleri, hayalleri varken, benim tek düşündüğüm ne zaman yatağa geri döneceğimiz olurdu.
onun ailesi ile benimkinin yakından uzaktan ilgisi yoktu.
onun annesi beni çok severken, benim annem onu sevmezdi.
ben hareketli kıpır kıpır çocukken, o çoktan büyük bir kadın olmuştu bile.
şimdi düşünüyorumda, eskiden yaşanmış bütün aılar, üzüntüler, şimdi hiç birini hatırlamiorum.
neden ayrılmıştınız diye sorsan, ne diyeceğimi bile tam bilemiyorum açıkçası.
yıllar üzüntüleri silip, sadece güzel anıları bırakmış elimde.
özledim mi?
bilmiyorum. şu an hayır ama önüme çıksa, geldim dese.
ne yaparım kesin bir şey diyemem.
düşünüyor muyum dersen?
eski aşklardan denilince yıllar öncesinde kalan o ten gelir aklıma. üzerine bir sürü ten geçmesine rağmen.
neyse yazasım geldi.
konuşmaya ihtiyacım var belkide.
görüşürüz..şimdilik...
