23 Temmuz 2010, Cuma
saat: 00:09
Annem hala gülüyor ya (:
Kapıdan içeri adımımı attım bastı kahkayayı.
Gidiyordum kalpten haberi yok.
Elimde olsa da hep güldürsem onu, dalmasına izin vermesem gözlerinin uzaklara ve dökülmesi gözyaşları. Dayanamıyorum çünkü. Sabah kahvaltı yaparken döküldü yine yaşlar. Çaktırmamaya çalışıyorum ama dayanmıyorum dedi. Bir sene oldu dedi.
Biliyorum Anne dedim, biliyorum. Bi kaç damla düştü çayıma.
sonrası şebeklik işte. İçin kan ağlasa da güleceksin. Zor Murtezam, çok zor...
Yarın çalışmıyorum. Mezarlığa gidecez, hangi yüzle gideceğimi bilmiyorum. Kaç aydır gitmiyorum. Utanıyorum kendimden. Yine güçlü olmak zorunda olucam. Dimdik ayakta durmak zorunda olucam.
gidip biraz hız yapim.İnşallah Annem yine korkutmaya gelmez (:
