23 Temmuz 2010, Cuma
saat: 23:20
Ne güzel insanlar "özledim" temalı günceler yazabiliyorlar. Hayır imreniyorum birşey değil, zira hayatımda "ah çok özledim!" diyebileceğim bir insan olmadı. Belki okurken "çıkçıkçık zavallı" diyebiliyor olabilirsiniz ancak görebildiğim kadarıyla bu konuda kazanan eli almış haldeyim. Durduk yerde kendi ruhumu deşmiyorum kör bıçaklarla.
Bir açıdan aşk dediğiniz şey Bülent Ersoy'u çıplak görerek elindeki helvayı düşüren teyzenin durumu değildir de nedir? Zira elde net bir kayıp vardır, helvanız gitmiştir ve gördüğünüz şeyi görmemek ve unutmak gibi bir şansınız yoktur. Helvayı özlersiniz ama helva ile beraber gelen zihinsel imgelemin çok Van Gogh'sal olması helvanın tadını bastırır. Yani öyle algılıyorum, kesinlikle yaşadığımdan değil.
Öyle yani.
