24 Temmuz 2010, Cumartesi
saat: 00:19
dün akşam vapurdayken doğu yine düştü aklıma.ilk başta üzüldüm sonra sinirlendim kendisine.biraz içimde kalmış olan şeyler dilime üşüştü filan.sonra yine irdelemeye başladım neden böyle oldu ne gerek vardı problem nerdeydi falan filan.
çoğu zaman görünenin ardına bakmak iyidir.ama bazen herşey görünendende ibaret olabilir.
şimdi karşısına çıkıp desemki görünen bu bu bu.başka bişey mi vardı?
zaten göründüğü gibiyse yapıcak bişey yok ama başka bişey varsada onu düzeltmek için uğraşıcak mecalim var mı yada o uğraşmama izin verir mi?uzarda bu uzar.
sonra tüm bunları uzaklaştırdım kafamdan.ve sadece bişekilde ona 'onu özlediğimi' söylemek istedim.çünkü belkide bunu bilmeye hakkı vardır bilmiyorum.
alkolün hisler konusunda gerçekten coşturucu bi etkisi var üzerimde.o yüzden bunlar varken kafamda gidipte ilk birayı açmaktan çekiniyorum açıkçası.
suede-pantomime horse
