24 Temmuz 2010, Cumartesi
saat: 02:17
öyle yorgunum ki günce..
Melek kuzenim evlendi.adapazarında ve samsunda 2 düğün yaptık.
Cuma gecesi valiz hazırlarken basan afakanlar sebebiyle yine bir yıllık iznime berbat başlamış oldum.. yaklaşık 3 saatlik uykudan sonra cumartesi sabahın köründe önce kuaför sonra adapazarı yolculuğu işkence gibiydi.. sonra bi mağazaya girip 15 dk da 2 elbise alıp birini üzerimden çıkarmadan makyaj için tekrar kuaföre gidip bi de 50tl bayıldıktan sonra herşey daha kötüye gitmeye devam etti, taa ki kuzenim ama daha çok süt kardeşim olan Melekciğimi gelinlikle görene kadar.. o an herşey silindi.. çok güzel olmuştu canım benim.. cts ilk düğünü yapık pazar günü nedime göreviyle samsuna tayinim çıktı:) orda da yeni arkadaşlıklar kurup, güzel vakit geçirip, yorucu bir düğün günü geçirdikten sonra bugün iznimin son 2 gününü geçirmek için karasu'ya döndüm. (bu arada F klavyeden nefret ettiğimi söylemiştim di mi?)
elimden geldiğince saklayarak çok ağladım günce oralarda..çok zorlanıyorum.. bazen kopma noktasına geliyorum.. vazgeçiyorum bazen kendime verdiğim sözlerden sonra kendime diyorum ha gayret bu anı atlatırsan sonra bir gün bir bakacaksın hepsi geride kalmış..ama bir türlü geçmiyor.. hiç bir anımızın olmadığı "biz"den çok uzak bir şehirde bir oyuncak kedinin sesiyle paramparça oluyorum, saçma sapan bir şarkının sözleriyle dağılıyorum..beceremiyorum unutmayı.. sadece onun yanında olmak istiyorum.. dur bakalım daha ne kadar dayanacağım..
bittim..
