26 Temmuz 2010, Pazartesi
saat: 09:43
bu yalnizlik ne garip sey, gercekten cozmesi cok zor. son 8 aydir bi evde yalniz yasiyorum, hani hayatima giren cikanlari saymyorum ama genelde yalnizim cok acik bi sekilde :) Bi gram depresyon yaratmiyor, bi kere de uff cok sikildim demiyorum. Oysa istanbuldaki o karmasik haytin icinde nasil da yalnizlik cekerdim bazi bazi. yalniz kalmaya hasrett cogunlukla ama insanlarin icindeyken yalnizliga gomuluyordum daha cok. onlari gordukce, bana oyle uzak geliyorlardi ki tarifsiz bir duyguydu.
etrafta insan olmayinca yalnizlik da olmuyormus, cok kaotik bir yaklasim oldu ama sevdim :)
