27 Temmuz 2010, Salı
saat: 11:18
yerdeki kan izlerini yarı uykulu gözlerim ile siliyorum.viledayı bir sağa bir sola kullanıyorum.sonra yastığın yüzünü çıkarıyorum çünkü o da kanlanmış.
uzanıyorum tekrar.kulağım kapıda.ha çaldı ha çalacak.ani bir ses ile ürkeceğimi biliyorum.Dalmamaya çalışıyorum.tam daldığım sıradakapı yerine telefon çalıyor.
-alo
*15-20 dakikaya evdeyiz.
-peki.
balkona çıkıyorum. hafif rüzgar var.saat gecenin biri.karşı dairenin balkonunda iki kadın fısfıs konuşuyor.arada bana bakıyorlar.Benim gözlerim yolda. sıkılıyorum bakmaktan içeri giriyorum tekrar. bir ses yerimden sıçratıyor.
-gelmediler mi?
*gir içeri yat gelirler az sonra.
tekrar mutfaga gidip yerde kan izi kalmış mı bakıyorum.yok.tertemiz.
yine balkondayım.kadınlar hala konuşuyor.az sonra geldiklerini görüyorum. otamatiğe basıyorum.
nihayet evdeler.
tansiyonu yükselmiş ve şekeri düşmüş sadece.
öksürük nöbetlerimle uykuya dalmaya çalışıyorum.
...
