29 Temmuz 2010, Perşembe
saat: 01:41
İflah olmaz biriyim biliyorum; hatalarımızdan dersler çıkarmalıyız ya da okuduğum kitabı bir daha okumam gibi tekdüzelikte hayat felsefesi edinenlere inat hem de.
*Tatil beklediğimden daha da güzel geçti- pürüzler olmadı değil hatta büyük cinsinden de ama hayat deyip üstüne basıp geçiyorum-.
** 1 ay önce yorgunluktan gebermiş insandan eser yok sabah uyanıyorum duşumu alıyorum yollar beni nereye vurursa..
*** önümde yaklaşık 2 ay gibi iş vakasının belirsizliği var ama kimse kusura bakmasın evde bekleyerek benim geçirecek zamanım yok..
****O’nu çok özlüyorum elimde değil; sadece özlüyorum. Öyle ki az önce müptezel kişisinin güncesinde onunla beraberken çektiğimiz fotoğrafları gördüm ve içim cızz etti ve onu özlemiş olmam ona olan öfkemi de dindirmiyor. Ortaya karışık bir şeyler işte..
*****Hala hissetmek denilen şeyden benim farklı anlamlar çıkardığımın farkındayım. Bir arkadaşım vardı sevgilisinden ayrılmıştı. Psikologa gitti geldi anlatıyor bana; doktor depresyondasın demiş benim tepkim şu olmuştu bu kadar kolay mı yani.. O kadar çok dilimizdeydi ki depresyona girdim muhabbetleri hatta şarkısı bile yapılmıştı ben de herkesin kolay kolay giremeyeceği bir şey sanmıştım.
Acaba diyorum bu aşık olma durumu da öyle bir şey mi; ben yine olayı abartıp çok zor diye mi kendimi koşulluyorum. Belki de benim hissettiklerim bu herkesin dediği "aşıkımdır"..
****** Aşk; börtü; böcek fazla uzatmayalım..
O nu bunu boşver de günce mutluyum ve kâfi midir?
Bence: evet..
