29 Temmuz 2010, Perşembe
saat: 22:17
vefaz biriyimdir ben biraz.en sevdiğim insanı bile aramam pek ve sanırım onlar bana hep bu yüzden kırıldılar.aslında ben hayatıma girip sonra giden ya da kalan hiç bi insanı unutmam.ille de telefonla aramak ya da bi şekilde ulaşmak mı gerek onlara.hissetmiyorlar mı hiç bir zaman onlara verdiğim değeri.ben hayatımın için sıçıpta giden veya hayatıma giren en b*ktan insanı bile unutmam ona bile değer vermişimdir zamanında dünyanın en büyük kötülüğünü bile yapsa biri yine de o kişiyi hiç bir zaman unutamam ben.ben aramıyorsam eğer onları ben vefasızsam eğer onlar bile beni aramıyor ve beni böyle suçluyorlar.ben yazılarımda anlatırım onları ben hep anarım unutmam, aklım hep onlardadır benim ve ben hiç bir zaman suçlamam onları karşılık versem bile.ben onların hayatımda olmasıyla ben oldum,ben hayatıma giren x kişiyi bile ne yaşarsam yaşiyim yermem,suçlamam çünkü ben başrolümü o sabahları simit aldığım,dolmuşta paramı uzatan,beni doğuran,beni seven,benden nefret eden,bana aşık olan,bana dayanamayan insanlar sayesinde kazandım.şimdi bence ben o kadarda vefasız biri değilim.peki o zaman hala niye devam ediyorum??
