31 Temmuz 2010, Cumartesi
saat: 00:10
yaşlanma korkusu sardı beni desem yeridir.tamam daha çok gencim belki evet ama zaman çoook çabuk geçiyor..hani derlerdi de inanmazdım ben.gerçi ben zaten kimsenin dediğine inanmazdım ya neyse...daha 11 yaşımdaydım ne zaman liseye gidicem derdim liseye geçtim ne zaman 18 olucam dedim şimdi yaş 21 oluyor ve ben giiit gide yaşlanıyorum.yahu tamam belki çok komik bi durum hatta belki siz şu an bana k*çınızla gülüyor: dalga mı geçiyor bu salak diyor olabilirsiniz..ama ben ölümden korkmam gerçekten korkmam.ama yaşlılıktan çok korkarım.madem ölümden kormuyorum da yaşlanmaktan korkuyorum!!?? çünkü o kırşıklıkları geçtim en çok sinirimi bozan eskisi gibi benim kadar enerjik birinin git gide yavşlamasaı zor hep aynı yaşta kalıp yıllar geçse olmaz mı yani o kırışıklıklar olmasa saçım dökülmese altıma işemesem tansiyonum filan olmasa ilaç saatleriyle uğraşmasam kimnseye yük olmasam böyle kalsam filan.ne zaman doğum günüm yaklaşsa böyle oluyorum ben bu yüzden işte sadece toplanıp içeriz benim doum günümde kutlamak değil bizimkisi bi adım daha kırışmayı kabullenmek...
