|
01 Ağustos 2010, Pazar
saat: 09:24
kabus gördüm ama iğrenç ötesi idi. emreyle yine ayrılmışız yine ezik gibi ağlıyorum falan. ooyyoyy... ama susmuyorum günlerce. sonra emreyi bişey sormak için arıyorum 'yhaa üsülme yhaaa!' diye telefonu açıo fln yalvarıcam sanıyor ben kitleniyorum. töbe allah. bu ne lan. ıyy ıyyy mutlu olmam için gereken o kadar çok şey var ki, bu kabusta bunu anladım | ||
|
|
||