01 Ağustos 2010, Pazar
saat: 22:26
annemi çok iyi anlıyorum, çok zor tek başına kalmak, hele de yanında istediğin sevdiğinse..bir nefes daha olsun istiyor insan evinin içinde..
bugün fark ettim ki her ne kadar ertelesem de bu düşünceyi çok az kaldı benim de nefessiz kalmama..ve üç aylık ayrılıkta bile gözü dünyayı görmeden dönmek için gün sayan ben bir sene ne yapacağım acaba?
